بازنشر...ده درس از عالیجناب سعدی سعدی شیرازی، چکیدهای از حکمت، اخلاق، خرد اجتماعی و روانشناسی انسانی است که با وجود گذشت حدود ۷۰۰ سال، همچنان تازه، کاربردی و آموزندهاند. هر بیت، نکتهای عمیق در رفتار فردی و اجتماعی دارد. درس اول:تا مرد سخن نگفته باشد، عیب و هنرش نهفته باشد.انسان تا زمانی که حرف نزده، نمیتوان در باره دانایی یا نادانی او قضاوت کرد.سخنگفتن، پرده از درون انسان برمیدارد.درس دوم:صراف سخن باش سخن بیش مگوچیزی که نپرسند تو از پیش مگو.مانند زرگر که زر را میسنجد، سخنانت را وزندار و سنجیده ادا کن.حرف اضافی یا ناخواسته، حتی اگر درست باشد، ممکن است زیانبار شود.درس سوم:اندازه نگهدار که اندازه نکوستهم لایق دشمن هست هم لایق دوست.اعتدال و میانهروی در رفتار با همه — چه دوست چه دشمن — ارزشمند است. افراط و تفریط، همیشه آسیبزاست.درس چهارم:چو بینی یتیمی سر افکنده پیشمزن بوسه بر روی فرزند خویش.احساسات دیگران را در نظر بگیر. در حضور کسی که دردی دارد (مثلاً یتیم)، شادی و محبت به فرزند خود را به رخ نکش.درس پنجم:طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانیصدق، پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست.عبادتِ واقعی،صداقت در عمل و نیت پاک است، نه فقط ظاهر مذهبی. ریا و تظاهر به دینداری، بیارزش است.درس ششم:ای دوست بر جنازهٔ دشمن چو بگذریشادی مکن که با تو همین ماجرا رود.از مرگ دشمن هم شاد نباش؛ مرگ، سرنوشت همگانیست. انسان دانا از حال دیگران عبرت میگیرد، نه شادی.درس هفتم:به دوست گرچه عزیزست راز دل مگشایکه دوست نیز بگوید به دوستان عزیز.رازداری، مهم است. حتی دوستان صمیمی ممکن است راز تو را با دیگران در میان بگذارند. راز، چون گفته شد، دیگر راز نیست.درس هشتم:یا مکن با پیلبانان دوستییا بنا کن خانهای
برچسب:
نویسنده: حمید عباسی
تاريخ: يکشنبه
2 آذر
1404 ساعت: 21:16